Vannacht stormde het bij ons, of het drukte vóór in plaats van stilte na de storm is weet ik niet, maar we worden helemaal gek van Ylva.
Het begon eigenlijk al eerder met de TV. Gaat Ylva normaliter alleen tekeer tegen dieren op TV, nu blaft ze ook tegen voetballers, en rent ze steeds heen en weer naar het scherm, om er maar op tijd bij te zijn als ze iets ziet om tegen te blaffen.
Ook naar buiten kijken, op de bank, voorpootjes op de leuning, schel blaffen tegen niks. Althans wij zien niks.
Ze wurmt zich de hele tijd, over mij en mijn iPAD heen banjerend tussen leuning van mijn plekje op de bank, ( deze bank staat niet voor het raam), om vervolgens er weer af te springen naar de bank voor het raam, of naar de TV, pfff vermoeiend en ik heb het echt af en toe gehad. Eigen schuld zegt Reinout, had je het maar niet goed moeten vinden dat ze op de bank ligt ( mag ook alleen maar als ik er bij zit).
Vanmiddag moest ze van baasje op haar plaats, haar bedje dus.
Na nadrukkelijk commando ligt ze, Reinout draait zich om, ik zie het aan en zit in een film: Ylva is alweer achter Reinout aan. Dus probeert Reinout het te winnen, Ylva kruipt onder een stoel, kijkt vandaaruit baasje aan, hij laat zich niet vermurwen, Ylva kruipt onder de bank, ik krijg bijna de slappe lach, maar dan luistert Ylva helemaal niet meer, dus houd me in. Na ettelijke pogingen blijft ze liggen, nou ja een tijdje.
Vanmiddag, nadat Ylva ons gek gemaakt heeft met haar geblaf, haar bakje water omgegooid heeft ( extra bakje, haar waterbak is zwaar, die gooit ze niet om) weer gekte. Dat bakje stond in de weg toen ze bezig was haar bedje om de poot van een stoel heen te trekken. Dat doet ze vaker, heeft ze zelf bedacht, onderdeel van haar tollen en daarna in bedje bijten heen en weer schudden.
Daarna bij haar bench:
Daar lag haar nachtbedje op de grond, vóór haar bench. Ylva kruipt in de bench, waar ze een tijd op haar kussen krabt, om daarna haar bedje in de bench te trekken, dat lukte tot halverwege. Grappig om te zien.
Toen terug in de kamer kreeg ze de dolle vijf minuten, rent keihard heen en weer van Reinout naar mij, dolle pret , zelfs zonder beloninkjes. Ze was echt door het dolle heen.
Nog even met haar geapporteerd en opeens is de benzine op, RUST.
( ze was toen echt twee keer lang uit geweest, maar misschien kreeg ze niet genoeg aandacht?
Verwend nest, maar ach, als ze ons dan weer zo aankijkt zoals nog geen hond ooit op deze manier deed dan zijn we weer verkocht.
Ook anderen vinden het heel apart zoals Ylva oogcontact zoekt.
We doen het er dus nog maar mee 😀.