Zonet zagen we weer twee futen op het water. Zou “onze fuut” zijn partner terug hebben? Of zou hij een nieuwe met zijn geroep aangetrokken hebben?
Morgen bij daglicht kijken of ze nog samen zijn, maar wat fijn voor die fuut die al die tijd zo alleen was en zo riep om zijn partner.
Ik wou dat ik wist wat er gebeurd is met partner fuut, die opeens weg was.
Vanmorgen zagen we na een tijd waarin ik alweer verdrietig werd omdat we er steeds maar weer eentje zagen, de futen weer samen. Maar…de ene zit toch weer op dat half verdronken nest, de andere sjouwt af en aan met kleine dingetjes, strootjes of takjes, helaas is hier bijna niets te vinden, het water is schoon. Oh wat een domme beestjes, dit gaat dus bij een beetje hoog water weer mis.
Nieuwtje twee, maar zeker zo belangrijk: Een paar uur geleden hoorde ik van dochter Wendy dat Neta een zusje krijgt.
Om te beginnen: Neta was weer bij de tandarts geweest gebit schoonmaken en er moest weer een tandje getrokken worden. Daar was de dierentandarts toen al bang voor. Het arme beest houdt niets over, ze kon haar tong al niet in haar bek houden, die hangt er vaak opzij uit, raar gezicht maar ik vind het vooral verdrietig voor zo’n jong hondje.
Van de weeromstuit poetst Reinout elke avond ijverig Ylva’s gebitje. Ook zij is nu twee kiesjes kwijt, de eerste hond waarbij ons dit overkomt.
Maar over zusje voor Neta, het is weer een hondje uit Cyprus, ze had honger, ( zie haar ribben op de foto),
ze is anderhalf jaar, beetje bang, eigenlijk net zo’n verhaal als bij Neta. Ze heet Sugar, waar Wendy en Hans Siggy van maken. Misschien komt ze volgende week al.
Ik ben natuurlijk opnieuw bang dat Ylva agressief zal doen. met Neta ging het heel goed, maar die heeft ze al heel lang niet meer gezien. Ylva verpietert wat, zonder Whoopi, zonder bezoek, echt saai. Ook Neta zou aan het verpieteren zijn, is geen hond om alleen te zijn zeggen ze.
Dus niet alleen spannend voor hen.
Toen Neta bij haar nieuwe baasjes kwam, bleek ze een heel slecht gebitje te hebben. De hoop dat na het wisselen, dat beter zou worden, werd de bodem ingeslagen, waarschijnlijk had ze al gewisseld, óf helemaal nooit.
Hoe dan ook, lang verhaal, veel gedokter, uiteindelijk zijn ze met Neta naar de dierenkliniek in Emmeloord gegaan, waar een gespecialiseerde dierenarts/tandarts uren met Neta bezig is geweest.
Neta heeft waarschijnlijk in Cyprus de ziekte van Carré gehad. Dat dachten Hans en Wendy al, maar ook deze dierenarts vermoedt dat, maar zeker weten ze het nooit.
Helaas kwam de voorspelling van deze tandarts uit….” we zijn er nog niet” want afgelopen week moest Neta’s gebitje weer onderhanden genomen worden en weér is er een tandje getrokken😥.
Neta is het enige hondje momenteel, waar Ylva vriendjes mee is.
Ik hoop dat ze Neta, die ze al heel lang niet meer heeft gezien, inmiddels niet vergeten is.
Ook heel spannend hoe het zal gaan nu er bij Neta nog een hond komt. Totnogtoe ging het elke keer mis met een hond erbij.
Ylva kan dat kennelijk niet handlen. Ook drukke honden en vooral grote zwarte honden kan ze niet aan. Een zwarte hond heeft haar ooit heel erg gebeten.
We zullen zien.