We denken dat Ylva haar leventje wat saai vindt.
Ze is heel blij en opgewonden als, een enkele keer, de voordeurbel gaat. Dat is meestal de postbode of pakketbezorger, dus nokt ze teleurgesteld af om op haar bedje te gaan liggen.
Wat een saai leventje, zo ( bijna) zonder bezoekjes over en weer.
Uitlaten gaat wel, maar voor haar geen favoriete bezigheid. Ze kan honden tegenkomen😢
Ylva vertrouwt geen honden en nu Whoopi er niet meer is, moet ze alles zelf uitzoeken.Ze blaft dus bij voorbaat al naar alles op vier poten, hoewel, duiven opjagen is ook nooit weg.
Elke nacht, zogauw wij bijna slapen, komt ze zeuren om op bed te mogen. Intussen leggen we haar bedje al op ons bed. We leggen twee tuinkussens op de grond aan het voeteneind , uit angst haar in onze slaap van het bed te trappen.
Wat is coronatijd toch een bizarre tijd.
Het werkt intussen verlammend, eerst op vakantie Whoopi verliezen, dat was een drama, ook voor Ylva, want leg dat zo’n diertje eens uit.
Dan quarantaine toen we thuiskwamen, ( terug uit Spanje), een vreemd meisje dat zomaar met Ylva ging lopen, gelukkig werd ze toch wel blij als Wilmar haar kwam halen. Maar ja, na de quarantaine hebben we dat afgebouwd. Je wilt geen misbruik maken van anderen.
Zo gauw de regeltjes wat versoepelen en wij het aandurven om dan een terrasje te pakken wordt het misschien wat beter.
Reinout oefent af en toe met Hooper spelletjes in de tuin met Ylva.
Met mooi weer is er meteen te veel volk overal, in bos en op strand etc. Trouwens honden mogen in de zomermaanden niet op ons strand.
We moeten toch maar eens op zoek naar activiteiten.