18 februari
Na een paar dagen vonden ze de teckels niet interessant meer. Ook Whoopi en Ylva keken ze niet meer aan, gelukkig. Die kunnen erg tekeer gaan naar vooral grote honden.
Ylva kón er doorheen, maar gelukkig begreep ze dat ze dat
beter niet kon doen. De eerste dagen keek ze wel door de pilaartjes heen naar
beneden, maar zag dat het te diep was. Niettemin stond ik doodsangsten uit.
We wilden bij “de Chinees” gaas gaan halen, maar het bleek niet nodig.
Wel had Ylva een ontsnappingsroute bedacht, door tussen de pilaartjes door op
het trapje naar het zwembad terras te springen. Het duurde even voordat we haar
betrapten, toen was ook dat raadsel opgelost, hoe ze steeds rond het zwembad
kon lopen.
Donderdag 20 februari 2020
Het was lekker weer vandaag, geen ochtendmist, en rond de 17 á 18 °.
We zijn naar het strand geweest met de hondjes. Dat zag er anders uit, geen glooiend strand meer maar het liep opeens stijl naar beneden. Veel zonasnbidders in ligstoelen bij het hotel.
Na het strand gingen we naar Nerja, waar we vanaf de parkeergarage naar het hotel aan het water gingen, waar we geluncht hebben.
Ylva was heel vervelend, omdat er een kat in het bloemperkje lag te slapen vlak achter ons. Ik ben maar een eindje met haar gaan lopen, maar toen kwam de kat vanaf de andere kant Ylva aanvallen en werd het nog erger.
Het stikt overal van de honden..
Ylva is ook heel vervelend naar Whoopi.
Toen ik “plaats” zei, tegen Ylva, die op mijn stoel lag, ging Whoopi braaf naar kussen op de grond, maar dat mocht ze niet van Ylva, misschien omdat er knuffels van Ylva op en rond lagen.
Ook drama met Dentastix. Nu Whoopi minder goed kauwt, was Ylva dit keer eerder klaar en wou met veel agressie de rest van Whoopi afpakken, zelfs door dichte deurtje van Whoopi’s bench deed ze nog heel agressief. Nu moeten we daar ook op letten, dit was nog niet eerder een probleem.
Na een separeertijd begon ze gewoon opnieuw met vals grommen naar Whoopi die nog veilig in haar bench lag.met deurtje dicht. Te veel stress voor Whoopi
Veilig op schoot bij het baasje krijgt Whoopi alsnog haar kauwstaafje.
zaterdag 22 februari
En weer was Ylva weg…
Wat
ontdekten we? Reinout heeft met de hekjes van de ren de toegang tot het zwembad
afgesloten.
Maar toen we merkten dat Ylva er niet was en we op onderzoek uitgingen, zagen
we het deurtje van de ren openstaan….dat kan ze. Op die manier gaat ze thuis
de ren in als het deurtje per ongeluk dicht is.
Nu hangt er weer een slot op. Ik ben benieuwd wat ze nu weer zal ontdekken. Het
enge is dat ze vanaf dat hekje op het terras met zwembad komt, daar op een
muurtje springt en er de andere kant…best diep…weer afspringt de tuin
in. De tuin is rondom het huis met alle mogelijke en onmogelijke schuilhoekjes.
Eruit kan ze niet, voorzover wij uitgezocht hebben.
In “onze tuin” lijken meerdere katten te wonen. Dit is één van de plekken die ze als kattenbak gebruiken. Ylva had hier veel belangstelling voor, helaas. Uiteindelijk wisten we waar we haar konden vinden als ze zoek was. Gelukkig is de tuin goed omheind, dus echt weg kan ze niet
vandaag heel mooi weer, vanmiddag op boulevard capuccino taart en verse jus op terrasje. Zo gezellig om de hondjes mee te hebben. Ylva loopt zo parmantig mee op haar korte pootjes, al moeten we haar soms even dragen als het te warm is. Whoopi lijkt zich beter te voelen dan thuis in de kou.
Wordt vervolgd.
Dit vakantieverslag begint met : “Met twee teckeltjes (naar Spanje) op vakantie.”