Vanmorgen gingen we naar de dierenarts.
Ylva bang, Whoopi op de weegschaal: gewicht 5,45 kg , Ylva met wat overtuiging ook en zij woog 3,65 kg.
Onze dierenarts is er mee gestopt, zijn collega neemt het over.
Ze dacht alle entingen te geven, ze zag nl in de computer dat onze hondjes al heel lang niet meer ingeënt waren.
Dat klopt, ze zijn getiterd en hoeven de eerste drie jaar niet.
Nou over titeren zijn de meningen verdeeld, vond ze, maar ze zei er meteen al achteraan dat ze deze discussie niet aan ging. Nee dat heeft haar collega al uitgebreid geprobeerd. Hij begreep zelfs niet waarom als gewoon inenten goedkoper is……dát noem ik merkwaardig als argument, op z’n zachtst gezegd.
Ik heb dus maar niet gezegd dat we Whoopi, (13 jaar en de ziekte van Cushing), helemaal niet meer laten enten en over een jaar of zo kunnen we Ylva weer laten titeren.
Ylva’s anaalklieren zijn op ons verzoek uitgedrukt. Dat was niet voor niets, dacht ik al: sleetje rijden.
Daarna stonk de behandelkamer en Ylva zelf. Ook thuis nog.
Dus Ylva onder de kraan, kontje gewassen met hondenshampoo.
De stank is weg👍🏼.
Nadat we jaren niet meer met de hondjes naar het buitenland zijn geweest omdat ik die enting niet aan durfde voor Whoopi, nu toch maar laten doen na uitgebreid advies her en der te hebben gevraagd.
Tot onze schrik moeten van beide hondjes hun gebitjes gereinigd worden.
Het ging heel lang goed ik was er trots op. Maar ondanks onze zorg: elke avond een kauwstaaf voor het gebit, de laatste tijd ook mondwater ( in drinkwater) en spray rechtsreeks in hun bekjes, toch opeens tandsteen. Ja het tandenpoetsen kon idd beter, maar het valt niet mee in die kleine bekjes, dus beiden moeten onder narcose😢.
We stellen het nu even uit, zeker na de Rabies enting niet meteen narcose.
Het wordt denk ik April voordat we dat laten doen en intussen toch proberen beter/vaker te poetsen zodat het niet erger wordt.
Ik was nog wel zo trots op Whoopi’s mooie nog witte tandjes. Helaas, nu toch tandsteen.