Na een paar onrustige nachten, hebben we vannacht kunnen slapen.
Dat ging niet zonder slag of stoot, want Ylva jammerde, trok aan mijn bed, kussen, probeerde op het bed te springen etc.
Ik ben met mijn rug naar haar toe gaan liggen en heb haar genegeerd. Wel met pijn in mijn hart, want oh wat klonk ze weer zielig.
Uiteindelijk is ze toch (in Whoopi’s bench) gaan slapen. Whoopi had nl van de gelegenheid gebruik gemaakt om in Ylva’s, (kleinere) bench te gaan liggen. Kennelijk voelt ze zich wat geborgener in een kleinere bench. Ze doet dat nl altijd al, maar wij gunnen haar meer ruimte.
Als het niet erger wordt met Ylva, is het aanmerkelijk minder erg dan bij vorige schijnzwangerschappen. Afwachten dus.