Sinds we Ylva hebben is het voor Whoopi moeilijker zich te handhaven.
Whoopi trekt zich ook steeds meer terug, terwijl Ylva tegen mij aangekleefd ligt.
Alleen als ook Reinout op de bank komt zitten, willen ze allebei op de bank.
Maar hij zit beter in zijn stoel.
Rond half tien is het vaste ritueel dat ze allebei hun kauwstaaf krijgen voor hun gebit.
Als dat op is, loopt Whoopi naar de deur en moet uit, niet later, nee, NÚ.
Ylva vertikt het, gaat gek doen, mij likken, op haar rugje tegen haar voorpootjes wrijven…echt…”ik wil niet” ook oortjes plat…..totdat…Baas en Whoopi zonder haar naar buiten gaan.
Zijn ze dan terug, dan komt ze spontaan op Reinout af…nu ik….
Gek beest.
Maar…ze zijn de deur nog niet uit of daar komt Whoopi aan gehobbeld. Ze springt ( op haar manier) tegen de bank op, en gelukt..vrouwtje pakt haar, want het loeder is weg dus ze durft.
Als Ylva terug komt, respecteert ze meestal dat Whoopi op “haar” plekje ligt en kruipt aan de andere kant van mij, ook stijf tegen me aan. Zo ongeveer gaat dat de laatste tijd met allerlei variaties.
Whoopi is de slimste hond die we ooit gehad hebben. Ze kent heel veel woordjes en korte zinnetjes. Als wij praten gaat haar koppie heen en weer van de één naar de ander.
Eigenlijk best griezelig😆, want het lijkt echt of ze ons gesprek volgt.
Donderdagmiddag worden beide hondjes geplukt. Ze zien er niet uit.
Binnenkort moet Whoopi ook weer eens getest worden om te kijken of haar Vetoryl dosering nog klopt.