Vandaag tussen de bedrijven door maar weer eens geoefend. Over het algemeen blijven we oude oefeningen herhalen om te voorkomen dat ze niet meer blijven hangen.
De allermooiste oefening voor onze Takkies is heen en weer rennen van Reinout naar mij en terug. Dit wordt uitgebreid beloond met snoepjes en daar gaat het ze om. Natuurlijk zijn er honden met de “will to please” maar ik betwijfel of onze hondjes daartoe behoren😆. Wij blijven belonen om het leuk te houden voor ze.
De bedoeling van de oefening die we vandaag gedaan hebben:
Ze moeten luisteren naar het commando’s “VOOR” en “AAN DE VOET”,
daarna “WACHTEN” totdat je óf de hondjes wegstuurt: “ naar het baasje/vrouwtje” of om wie het maar gaat en hoe je die noemt. Óf de ander roept: “KOM VOOR”. Dus variatie genoeg.
Het probleem bij onze teckeltjes is dat ze zo gefixeerd zijn op de beloning, dat ze als gekken heen en weer rennen, op onze gladde vloer uit de bocht vliegen en we er geen controle over hebben. Jazeker, ze doen wat ze moeten doen, maar wachten niet op onze commando’s ( ze hebben er wel veel plezier in).
Probleem bij Whoopi is dat ze de meeste oefeningen van A tot Z kent: ze wacht niet op commando’s. Ze komt VOOR en draait meteen om Reinout heen AAN DE VOET etc.
Gebruiken we hulpmiddelen, dan weten ze welke oefeningen daar bij horen en die doen ze dus. Lastig vooral als er meerdere oefeningen bij een hulpmiddel kunnen horen. Whoopi heeft op haar leeftijd er nog eentje bijgeleerd door Ylva: “OM”. Hierover later
Vandaag gaan we “HIER” en “KOM VOOR” herhalen en herhalen, met steeds andere lekkertjes. Dus vanavond minder eten.
Voor snoepjes doen ze alles, onze verbale en eetbare beloninkjes plus alle aandacht die ze krijgen, maken het tot een feest.
Per keer gaan we nooit verder dan 10 minuutjes, want de aandacht moet niet verslappen, daarbij krijgen ze dan ook te veel beloninkjes binnen.
Alles vinden ze heerlijk, stukjes hondenworst, of kip, of biologische snoepjes. Bij die kleine hondjes is het gauw te veel.
Als je hond er moeite mee heeft om te komen, begin dan met kleine afstanden, of gebruik een lange (hulp)lijn. Zo deden ze dat ook op de hondentrainingen met wegloop of ongehoorzame honden.
Wij hebben een soort U-vormige kamer, we kunnen dus zo gaan staan dat die twee ons niet kunnen zien. Dat is vooral mooi als we de oefening BLIJF uit het zicht doen. Dat deden we 2 minuten en ging prima, maar dat hebben we al een hele tijd niet meer gedaan. Teckels hebben uitdagingen nodig en soms voel ik me schuldig dat we die te weinig geven. Omdat het naar weer is, gaan we ook niet naar het strand. Daar durven we ze ook niet meer los te laten. Ze vreten viezigheid, rollen graag in dode vis, óf Ylva komt in aanvaring met andere honden.
Dus voorlopig in de kamer oefenen, later in de tuin.
Zie ook “Oefeningen”