De laatste tijd weigert Ylva haar brokken ‘s morgens nogal eens.
We hebben een ander merk KVV op de kop kunnen tikken: Energique.
Het ziet er niet uit, maar de hondjes smullen ervan.
We kregen nog een dikke worst mee ook van Energique die perfect is voor aan boord. Die hoeft pas na aanbreken in de koelkast.
Ik hoop na de zomer toch aan Carnibest te kunnen komen, zonder daarvoor het halve land af te reizen. Er zijn bijna geen wederverkopers meer. Die moeten 100 kilo per keer afnemen en dan zijn ze ook nog opgeslagen met hun prijs.
Ylva laat haar vlees nooit staan, helaas kunnen we niet altijd aan goede KVV komen en soms zijn brokken handiger dus helemaal overgaan op KVV lukt nog niet.
Wat snacks betreft en Dentastix zijn we ook wat kritischer geworden. De bio resonantie wees uit dat zowel de Dentastix als de beloninkjes die we mee hadden, niet goed voor Whoopi zijn. Nu zoeken we steeds nóg kritischer naar beloninkjes en iets vervangends voor Whoopi’s tandjes.
We hebben Schaapshoofdhuid gekocht met de gedachte dit aan Whoopi te geven als vervanging voor de Dentastix en Ylva gewoon haar stukje Dentastix.
Ik was dus in de keuken bezig voor Whoopi en Ylva was nog ergens in de kamer. Toen ik met haar Dentastix aan kwam wou madam het niet hebben….normaal doet ze daar, bij wijze van spreken, een moord voor. Maar nee hoor, we vonden het terug op hun speelkleed.
Whoopi was met haar buit naar de slaapkamer gevlucht en lag in Ylva’s bench fanatiek te kluiven. Ylva, dat loedertje, moet het toch geroken hebben, al komt er bijna geen geur af. Omgeruild met een stukje Schaap en weg rende ze, overgelukkig met haar buit, naar het speelkleed.
We hebben boodschappen gedaan met beide hondjes los in de kamer. Dat is echt heeeel lang geleden dat we Ylva niet opsloten, meestal in de kamerren, gaan we lang weg, dan gaat Ylva in de badkamer, prikkelarme omgeving, dit ter bescherming van Whoopi, daar is vloerverwarming in de winter en benchje, kussentje, knuffels en uiteraard water bij haar.
Vanavond toen Reinout Ylva uitliet, hoorde ik haar achter in huis nog te keer gaan. Zomaar, er was niets.
Nu ligt ze naast me op de bank en verwerkt de emoties van de dag met heftig dromen, haar pootjes trappelen, haar bekkie beweegt en er komen hoge kef geluidjes uit haar, zó schattig.
Het was ook een lange dag. Vanmorgen lagen we nog met de boot in Akkrum, vanwege de hitte naar huis gevaren. Toen daar alles weer controleren, knuffels, bedjes, eerst de tuin veilig verklaren door denkbeeldige katten of ander gevaar weg te keffen etc.
Het leven van een hond is spannend, ook al lijken ze in onze ogen hun dagen slapend door te brengen met wat pauzes om te eten en uit te gaan.
Vandaag:
een verhaaltje over Ylva.
Ze is zo lief de laatste tijd.
Natuurlijk blijven we alert, dat is een tweede natuur geworden.
‘S Morgens maakt Whoopi ons wakker….kefkef ik heb honger. Ylva horen we nog niet, zij slaapt uit.
Als er aanstalten gemaakt worden om op te staan, is Whoopi vooraan, Ylva komt na wat aandringen zich uitrekkend, achter Whoopi aan.
Als ze mij ziet, begint haar hele lijfje te kronkelen van plezier.
Als we even uit zicht zijn overdag, zwaait haar staartje er haast af van geluk als ze ons weer ziet. Hoe korter weg hoe blijer ze is, want zijn we langer weg, dan valt ze wel in slaap.
Toch zien we vaak ook sporen van stress als we thuis komen, zoals een kapot gebeten kussentje of hoes.
