Een vriendin moest vandaag haar poes Ollie in laten slapen. Hij kreeg een opgezette buik, kon niet meer eten en binnen een week was hij zó ziek dat hij uit zijn lijden verlost moest worden omdat hij niet te genezen is.
Het diertje was nog geen twee jaar.
Afgelopen jaar heeft dochter Karen het liefste, nog heel jonge poesje, verloren en dochter Nathalie hetzelfde NB een dag voordat ze op vakantie gingen.
Wij hebben van veel honden afscheid moeten nemen en vóór ons huis is Wampie, een Schapendoesje van vijf maand doodgereden en poes Oekie, ook nog veel te jong.
Een mailvriendin verloor haar teckelpup van tien maand. Wat een verdriet.
Een vriendin hier in de buurt verloor haar teckeltje van vier jaar. Ik zie haar nog staan, met tranen in haar ogen vertelde ze hoe ziek haar Famke was.
Je zou bijna geen dier meer aan durven schaffen.
In de loop van de jaren hebben wij veel huisdieren moeten laten inslapen. Ze waren oud en hadden een mooi leven gehad. Ondanks het verdriet kan ik daar vrede mee hebben. Heel anders is dat als je een jong dier moet verliezen.
Ik leef mee met de vriendin die nu afscheid moet nemen van haar Ollie. Het zit haar niet mee, want ze heeft in de laatste jaren al twee poezen verloren.
Veel sterkte Marijke❤.