{"id":6093,"date":"2021-11-14T16:57:00","date_gmt":"2021-11-14T15:57:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.teckelblog.nl\/wordpress\/?p=6093"},"modified":"2021-11-14T20:29:16","modified_gmt":"2021-11-14T19:29:16","slug":"teckeltje-ylva-mee-naar-hotel-etc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.teckelblog.nl\/wordpress\/teckeltje-ylva-mee-naar-hotel-etc\/","title":{"rendered":"Teckeltje Ylva mee naar hotel etc."},"content":{"rendered":"\n

<\/p>\n\n\n\n

We hadden een paar, voor ons belangrijke, afspraken en onze oppas kon niet.<\/p>\n\n\n\n

Een nieuwe poging om aan een reserveoppas te komen mislukte.<\/p>\n\n\n\n

Dus\u2026.ging Ylva mee.<\/p>\n\n\n\n

Eerst bijna twee uur in de auto, in haar reisbench.<\/p>\n\n\n\n

Toen in een hotelletje, waar het hotelgedeelte buitenom was, een paar deuren verder.<\/p>\n\n\n\n

Ook al was het maar 1 nacht, toch hadden we een middelgrote koffer mee, plus bench, hondje etc.<\/p>\n\n\n\n

Dat is op zich niet erg, maar wel als je w\u00e9\u00e9r een hotelletje treft met een hele steile hoge trap en geen lift.
Voor die trap hadden ze ons gewaarschuwd, maar ja dit was geen normale trap zoals in ons huis.
Ylva kan en mag geen trap lopen.
We kwamen wel boven met alles, maar voor Ylva was het wat veel allemaal. Het heeft vrij lang geduurd voordat ze tot rust kwam.<\/p>\n\n\n\n

Ze heeft een hele tijd haar benchkussen plus haar fleece dekentjes gemaltraiteerd alles uit de bench, daarna zij in lege bench om te proberen dat \u00a0kussen weer naar binnen te trekken, wat natuurlijk niet echt lukte.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Maar na een wandeling, een winkel, werd ze zichzelf weer en konden we haar zelfs rustig meenemen naar restaurant. Ze gedroeg zich daar voorbeeldig.<\/p>\n\n\n\n

De volgende dag ging ze mee naar een bijeenkomst, die langer duurde dan gepland, maar Ylva, die in haar benchje in de keuken lag, gaf geen kik. Ze heeft al die tijd lekker liggen slapen.<\/p>\n\n\n\n

Na afloop van de bijeenkomst, gingen we naar weer een andere plaats, wel wat richting terug naar huis, waar we met een kleindochter af hadden gesproken. 
Ylva gelukkig, eindelijk een bekend gezicht.
We hebben met de kleindochter heerlijk gedineerd, bijgepraat en Ylva bij ons, weer in haar benchje. Op de terugweg w\u00e9\u00e9r wegomleiding dus lange rit naar huis.<\/p>\n\n\n\n

Eenmaal thuis was het toch even te veel voor Ylva en begon ze weer te stressen. Op zulke momenten is ze dan ook helemaal niet aanspreekbaar.
Ylva heeft weer eens bewezen, dat ze zich, ondanks haar kennelsyndroom en andere neuroses, redelijk gemakkelijk aanpast.<\/p>\n\n\n\n

Dat Ylva zich redelijk aan kan passen, viel ons al, op toen we jaren geleden met het vliegtuig naar Spanje gingen met twee teckels. <\/em>
We dachten dat het op Schiphol een drama zou worden. We hadden zelfs pillen mee van de dierenarts tegen stress. Maar ze gedroeg zich buitengewoon voorbeeldig.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ze liep heel dapper met ons mee in de lange gangen onder vliegveld in Malaga naar de autoverhuur, Whoopi liet zich rijden of dragen in vliegtuigtas.<\/em>
Whoopi heeft tijdens de vlucht gepiept en gejammerd, dorst? De stewardessen gaven haar, tegen alle regels in te drinken, waarna ze beetje in de tas plaste, Ylva hoorden we niet.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ze kan haar plas nog steeds heel   lang ophouden, vooral als het regent.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Het was voor Reinout eens maar nooit meer met hondjes en vliegen.
Toch moest dat toch nog \u00e9\u00e9n keer: we werden vanwege het begin van Corona gerepatrieerd, met alleen Ylva mee, arme Whoopi stierf in Spanje. \u00a0<\/p>\n\n\n\n

Terug van ons weekend weg duurde het weer een tijd voordat Ylva weer rustig was.
De Fluffy werd onder de bank getrokken, ze ging haar rugje schuren en rollen.<\/p>\n\n\n\n